جیم سایمونز پیش از اینکه نامش با والاستریت، صندوقهای پوشش ریسک و سرمایهگذاریهای کلان گره بخورد، یک ریاضیدان برجسته بود. او در سال ۱۹۳۸ در ایالات متحده به دنیا آمد و از همان اوایل جوانی به الگوها، نظم پنهان و زیبایی اعداد علاقهمند شد. سایمونز در اوایل دهه بیست زندگی وارد مؤسسه فناوری ماساچوست (MIT) شد و سپس در ۲۳ سالگی دکترای ریاضیات را از دانشگاه کالیفرنیا، برکلی دریافت کرد؛ مدرکی که پایهگذار مسیر علمی و حرفهای او بود.
سایمونز بعدها به تدریس در دانشگاههای معتبر مانند MIT، هاروارد و استونی بروک پرداخت و ریاست بخش ریاضیات دانشگاه استونی بروک را برعهده گرفت. در این دوران، مقالههای او مانند کار بر روی فرم «چرن–سایمونز» تأثیر زیادی در علوم پایه و هندسه داشت. 
بعد از سالها تدریس و پژوهش، سایمونز تصمیم گرفت مسیر حرفهای خود را از فضای آکادمیک به عرصه بازارهای مالی و سرمایهگذاری منتقل کند، جایی که دانش ریاضیات و تحلیل دادهها ارزش فراوانی داشت. او در سال ۱۹۷۸ شرکت سرمایهگذاری Monemetrics را تأسیس کرد، که بعدها به Renaissance Technologies تبدیل شد، یک صندوق پوشش ریسک (hedge fund) که با استفاده از مدلهای کمّی و الگوریتمهای ریاضی توانست موفقیتهای بیسابقهای در بازارهای مالی کسب کند. 
در رویکرد سرمایهگذاری سایمونز، به جای تکیه بر تجربه سنتی مالی، تیمی از ریاضیدانان، فیزیکدانان، و متخصصان آمار بهکار گرفته شد تا الگوهای پنهان در دادههای بازار را شناسایی و تحلیل کنند. همین تمرکز بر داده و تحلیل علمی باعث شد که Renaissance Technologies به یکی از موفقترین شرکتهای سرمایهگذاری در جهان تبدیل شود. 
با تجمیع دستاوردهای علمی و موفقیت مالی، سایمونز نهتنها ثروت عظیمی به دست آورد، بلکه تصمیم گرفت بخش بزرگی از این ثروت را در خیر و فعالیتهای علمی سرمایهگذاری کند. او همراه با همسرش بنیاد Simons (Simons Foundation) را تأسیس کرد که هدفش حمایت از تحقیقات علمی، آموزش، پژوهشهای ریاضی و علوم پایه، و پروژههای خیریه در سطح جهانی است. 
فعالیتهای خیریه سایمونز شامل حمایتهای چشمگیر از آموزش و پژوهش بود و او بارها تأکید کرد که سرمایهگذاری در دانش، آینده بشر را شکل میدهد. بنیاد Simons از معلمان ریاضی، دانشمندان و پروژههای پژوهشی مختلف حمایت کرده است تا فرصتهای نوآوری و کشف علمی برای نسلهای آینده فراهم شود. 
زندگی جیم سایمونز نشان داد که ریاضیات و تحلیل دقیق میتواند از دنیای آکادمیک فراتر رفته و در عرصههای پیچیده بازارهای مالی و سرمایهگذاریهای کمّی نیز به نتایج استثنایی منجر شود، در حالی که ثروت بهدستآمده میتواند به پیشرفت علم و آموزش بازگردد.
